Σαν βγεις στο δρόμο για τη Μάνη, τη γη της πέτρας και του φωτός, που γέννησε ήρωες και έμεινε αδούλωτη στα σκοτεινά χρόνια της σκλαβιάς του Ελληνισμού, βρίσκεσαι στο τόπο όπου το φυσικό περιβάλλον, η Ιστορία, η παράδοση και οι άνθρωποι βρίσκονται σε αρμονική συνύπαρξη.

Η Μάνη βρίσκεται στη Νότια Πελοπόννησο και περιλαμβάνει το ΝΔ τμήμα του νομού Λακωνίας και το ΝΑ του νομού Μεσσηνίας, με τον Ταΰγετο στη μέση. Αρχίζει 4 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Γυθείου, πλησιάζει την Καλαμάτα μέχρι τη θέση του οικισμού Βέργα και εκτείνεται νότια του Ταϋγέτου σε όλο το μεσαίο δάχτυλο της Πελοποννήσου, μέχρι το ακρωτήριο Ταίναρο.

Περιβάλλεται από το Μεσσηνιακό κόλπο στα δυτικά, το Λακωνικό στα ανατολικά και στα νότια καταλήγει στο ακρωτήριο Ταίναρο, που είναι το νοτιότερο σημείο της ηπειρωτικής Ευρώπης.

Ο Δήμος Οιτύλου (επαρχία Οιτύλου) σχηματίσθηκε για πρώτη φορά το 1835, με έδρα το Οίτυλο (Βοίτυλο), ενώ το 1840 συγχωνεύθηκαν σ’ αυτόν οι Δήμοι Άρεος (Αρεόπολις), Νικάνδρου (Πύργος) και Ιππολών (Δρύαλος). Είχε σφραγίδα κυκλική με έμβλημα «τον Απόλλωνα» και γύρω της τις λέξεις Δήμος Οιτύλου. Ο Δήμος Άρεος (Αρεόπολη) σχηματίσθηκε το 1835, με έδρα το χωριό Άρις (Τσίμοβα) και ο δημότης ονομάσθηκε Άριος.

Με το νομοσχέδιο Ιωάννης Καποδίστριας ιδρύθηκε ο Δήμος Οιτύλου, με έδρα την Αρεόπολη. Έχει έκταση 218.582 στρέμματα και πληθυσμό 4.985 κατοίκων, που κατοικούν σε 81 οικισμούς που συνθέτουν τα 18 Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου.

Η περιοχή του Δήμου ονομάζεται από τους Μανιάτες «Αποσκιαδερή Μέσα Μάνη», γιατί βρίσκεται προς τα δυτικά του Σαγγιά, της βουνοκορφής που αποτελεί τη νότια κατάληξη του ορεινού όγκου του Ταϋγέτου, του «αρσενικού βουνού», όπως το αποκαλούν οι ορειβάτες.

Στη Πελοπόννησο έχουν χαρακτηρισθεί με Προεδρικό Διάταγμα ως παραδοσιακοί 118 οικισμοί από τους οποίους οι 98 βρίσκονται στη Μάνη. Στα όρια του Δήμου Οιτύλου βρίσκονται οι 68.

Διάσπαρτοι στο χώρο οι βυζαντινοί ναοί, τα παγκοσμίου φήμης σπήλαια του Δυρού, αλλά και άλλα μη αξιοποιημένα, τα περισσότερα εξερευνημένα από την αείμνηστη Άννα Πετροχείλου.

Ο Σαγγιάς έχει χαρακτηρισθεί «Βοτανικός Παράδεισος» λόγω της πλούσιας χλωρίδας που διαθέτει, ενώ αποτελεί και σημαντικό βιότοπο για τα αποδημητικά και αρπακτικά πουλιά.

Τα καλντερίμια προσελκύουν πολλούς πεζοπόρους αφού είναι ιδανικά για πεζοπορικές διαδρομές, ενώ για πρώτη φορά το Σεπτέμβριο θα πραγματοποιηθεί η πρώτη διάσχιση του Σαγγιά από το Πεζοπορικό Σύλλογο Αθηνών.